Een wonderlijke reis naar de Logos Hope

written by Cristina Amato

Izzy (Haïti) komt uit een gezin van acht kinderen. Haar ouders waren niet in staat om voor al hun kinderen te zorgen en brachten Izzy en haar zus daarom naar een weeshuis. Het weeshuis waar Izzy terecht komt, wordt door christenen gerund en hier hoort ze over Jezus. Voor het eerst in haar leven voelt Izzy zich gezien en gekend: “Er was eindelijk iemand in mijn leven die echt om me gaf en God werd mijn beste vriend,” vertelt ze.

Tot mijn 21e heb ik in het weeshuis gewoond. Ik verliet nooit het terrein en leefde als het ware in een bubbel. Ik wist niet hoe het was om in de buitenwereld te leven en had nog nooit iets in een winkel gekocht.

Als Haïti in 2010 door een zware aardbeving wordt getroffen verandert haar leven drastisch: “Van het één op het andere moment was alles wat ik ooit gekend had verdwenen. Het weeshuis was als gevolg van de aardbeving ingestort. Twee stafleden en vijf kinderen, vrienden van mij, overleefden de ramp niet. De daaropvolgende maanden sliep ik in een tent. Het was een periode uit mijn leven waarin ik mijzelf moest aanpassen, moest leren vertrouwen en een levensdoel zocht. Vóór de ramp was ik heel introvert, maar opeens moest ik een stem voor anderen zijn. Ik was namelijk één van de oudsten in het weeshuis, dus ik hielp de jongere kinderen om niet op te geven. Verder hielp ik internationale hulptroepen die de overlevenden verzorgden met vertalen.”

Een paar jaar later krijgt Izzy een baan in een gasthuis. Hier verblijven mensen die meewerken aan de wederopbouw van Haïti. Ze herinnert zich met name 1 specifieke dag nog heel goed, namelijk een zondag in het jaar 2017. Ze stond vroeg op om gasten van het vliegveld te halen en besluit om naar de kerk te gaan. Izzy vertelt enthousiast: “Op diezelfde ochtend bleek daar een team van de Logos Hope te gast te zijn! Het werk van de Logos Hope raakte mijn hart en zo besloot ik dat jaar nog aan boord te gaan als vrijwilliger.”

Na deze ervaring wil Izzy graag fulltime dienen op het zendingsschip, maar ze dacht niet dat het mogelijk zou zijn om genoeg fondsen te werven. Terug in het gasthuis deelt ze haar ervaring met gasten. “De geestelijke nood die ik in mijn eigen land had gezien, bleef in mijn gedachten. Wonder boven wonder besloten de gasten en de collega’s van het gasthuis mij te sponsoren! Dit zorgde ervoor dat ik twee jaar (vanaf 2018) mocht dienen op de Logos Hope!”

Izzy is nog steeds verbaasd dat het kleine meisje dat naar een weeshuis werd gebracht in de zending is geëindigd. Datzelfde meisje reist de hele wereld rond op een schip om het goede nieuws te delen. Ze beschrijft wat God voor haar heeft betekent: “Hij is mijn Vader en Hij zorgt altijd voor mij, Hij beschermt me en Hij voorziet ALTIJD.’